Total: encontrados 10597 resultados.
Página 526 de 530
Saljariteiros, o único grupo galego de cantos de taberna que actuou nun tanatorio
Marín foi sempre un pobo amante do canto. Non é agora momento de falar de coros, corais e agrupacións de gran proxección cultural e exitosos intres, aínda que poderíamos facer unha longa disertación lembrando agrupacións e directores de gran prestixio neste eido.
Hai que ir moi atrás para lembrar con nostalxia aqueles mariñeiros que, logo de pasar dúas semanas a bordo dos precarios barcos de pesca daquel tempo, disfrutaban do “quincenal”, tres ou catro días en terra, e tiñan por costumbre percorrer as tabernas da localidade para compartir os grolos daqueles viños peleóns, “ribeiros” de barril e “castillas” de non sei onde, e cantar en grupo mentras, nalgún tempo, pasaban de boca en boca as tazas comúns que engraxaban as gorxas para “botar outra”. É unha estampa nostálxica da que, os que temos xa neve na cabeza, podemos lembrar con ledicia.
Aquel costume foi desaparecendo porque os taberneiros empezaron a limitar os permisos para cantar nos seus locais onde, nalgúns casos, aparecía o cartel de “Se prohibe cantar”, e tamén porque, aquela flota de miserables barcos de madeira, foi dando paso a outros de ferro, de maior envergadura e capaces de afastar aos homes das casas e do pobo, porque as mareas eran xa moito máis lonxanas e longas no tempo, e o quincenal foi desaparecendo para dar paso a outras maneiras de descanso en terra para os esforzados homes do mar. E as tabernas foron quedando mudas e orfas daquel costume tan tradicional como era o canto dos mariñeiros.
Pero a propia nostalxia é sempre recurrente e, nalgún momento da vida, vólvese a mirada atrás e os corazóns sinten a necesidade de recuperar o perdido ainda que sexa con cambios, se cadra importantes na estructura, pero coa ledicia do retorno ás raíces propias.
E sendo así, aparecen os grupos de “Cantos de Taberna” por todas partes e, principalmente, polos pobos mariñeiros como o noso que non podía quedar atrás nesta realidade. Aquí temos a “Os Saljariteiros” que, en calquera momento do ano que o permita o virus este que nos ten amargados, están prestos a aparecer en bares e tabernas; en escenarios e festivais, e alí onde podan dar ambiente aos veciños, a os que fan participar da súa ledicia e bo humor, ou colaborar con total desinterés en calquer acto benéfico que se lles propoña. Teñen a raíz no desaparecido grupo “A Gaita do Avó”, alá ao comenzo da década dos noventa cando compartía afición con outras agrupacións do Morrazo e Pontevedra, empeñadas na recuperación do folclore galego máis popular. Centraron, non obstante, no canto de taberna a actividade seguindo os pasos doutras populares e moi preciadas agrupacións como “A Roda”, “Xocaloma” ou “Ruada” por nomear a algúns que deixaron e deixan impronta do que é este xénero musical ateigado ao máis intrínseco da xente sinxela dos pobos galegos.
Os nosos “Saljariteiros”, que engaden ás súas voces algúns instrumentos musicáis, como a gaita ou o acordeón, teñen, ademáis do mérito de recuperar a ledicia máis popular, o da reincursión dos seus cantos nas tabernas e nos bares que lles permiten expresar a espontaneidade da música galega devolvendo ao pobo aquel recurso de poder desfogar as tensións do traballo mariñeiro naqueles precarios barcos de pesca de hai máis de medio século.
Bueu, Cangas, Pontevedra, Cuntis, Bertamiráns, Santiago, Arzúa, Melide, Viladecruces, Rebordondo e un longo etc. de cidades, vilas e aldeas, xúntanse con Marín no rosario de actuacións dos “Saljariteiros” que mostran deste xeito o seu compromiso coa divulgación do patrimonio cultural en defensa da música, da lingua e das cancións galegas máis populares coas que participan en seráns, festivais e foliadas cos seus pasodobles, muiñeiras, xotas e rumbas da nosa terra levando tamén sobre eles o nome de Marín a todas partes.
No seu programa de todo o ano que sexa “normal”, aparecen os segundos venres de cada mes, entre febreiro e xuño, reservados para cantar polas nosas tabernas, redondeando a actividade co día de “Marín canta”, no mes de agosto, e a recuperación da festa do San Caralampio, patrón dos chiquiteiros, que herdaron da murga “Xaranga-llo Manga-llo” , e ten a data fixa de celebración no primeiro domingo de setembro.
Os Saljariteiros foron distiguidos co premio "Facendo Historia- 2019" nun acto organizado por Ángel García Carragal e que tivo lugar na sala de Plenos do Concello coa presencia da alcaldesa e outras autoridades e representacións ademáis de numerosas persoas que enchían o recinto municipal.
Nada os detén no seu desexo de animar, e non hai mellor exemplo que o acontecido polo San Martiño, en Rebordondo (Ourense) onde, despois de participar na procesión, foron invitados a xantar nunha casa ainda que, antes deso, deberían tocar e cantar na planta baixa que era, nin máis nin menos, un tanatorio que, afortunadamente, non tiña difunto aquel día. ¿Haberá algún outro grupo de cantos de taberna que actuara nun tanatorio en toda Galicia?
Pois hoxe Carriola de Marín quere deixar aquí una mostra do ánimo destes músicos e cantores populares aos que so lles falta que o Covid agache a cabeza para sair de novo polas rúas do entorn e reproducimos un video cedido por Sito, de “Dybai Eventos” que está igual de “tolo” coma eles.
Ya ha comenzado, favorecida por las altas temperatura y el sol en tan solo un par de días, el despertar de las avispas velutinas que en pocos años han ido llegando y colonizando las regiones españolas y, especialmente la gallega, siendo fácil encontrar avispas de ese calibre volando incluso por zonas urbanas pues anidan en cualquier rendija, tejado o incluso bajo tierra. De hecho no deberían comenzar a verse hasta abril por lo que este adelanto trae mas preocupación, si cabe, a quienes tienen que ver con las colmenas de nuestra abejas de siempre que son las víctimas propiciatorias de semejante bicho.
Las reinas y los nidos primarios
Las reinas que han estado hiberenando durante meses, tras acabarla temporada anterior metidas en cualquier rincón que oculte su presencia, empiezan a volar fuera de sus escondites para formar los nidos primarios que, en pocos días, se convertirán en nidos grandes, y aún enormes, albergando a miles de individuos que se convertirán en un peligro y ya no solo para las abejas sino para las personas porque, si se consideran atacadas, son capaces de hacer lo propio como si se tratase de aviones a reacción provocando dolorosas picaduras que en algunas ocasiones han llegado a provocar incluso la muerte.
La asociación Gallega de Apicultores aconseja colocar trampas cuanto antes para eliminar en lo posible las reinas atrapándolas antes de que formen los nidos secundarios. Eso sí, hay que descartar trampas en las que puedan caer otros insectos, como las propias abejas de la miel, en dichas trampas por lo que lo mejor será informarse del mejor sistema posible para ello. Trampas con mezclas de líquidos con alcohol, levadura y otros elementos se compaginan con artilugios eléctricos que tratan, en algunos casos de eliminar a las velutinas y, en otros, a defender a las abejas en las cercanías de sus colmenas. El coste es muy variable porque va desde la preparación personal utilizando recipientes caseros, hasdta la instalción de artilugios complicados que tiene que hacer los especialistas. Incluso cabe la posibilidad de encontrar un ave depredadora de las velutinas, de cuya especie ya se ha observado por aquí un aumento natural, porque la Naturaleza es sabia. Todo es bueno para combatir semejante peligro .
Los expertos aconsejan colocar trampas alrededor de las casas o fincas donde se detecte la presencia de velutinas porque cerca tendrán su nido aunque no se pueda localizar. Una botella de plástico cortada por arriba y dándole la vuelta al pitorro en forma de embudo y poniendo en el fondo de la misma un poco de vermout, es suficiente para atraer a no pocas velutinas que entrarán ansiosas por el mencionado embudo y tras doparse en el vermout del fondo, no podrán salir de la trampa.
Aviso a la autoridad
Pero, de cualquier manera, en el caso de que se detecte un nido eobre todo si está en lugar de paso de personas o animales, lo que debe hacerse es dar la alarma a la autoridad competente ya que la eliminación de los nidos requiere conocimientos y control para no hacerlo peor. En teoría existen equipos especializados en atacar los nidos que pueden adquirir un diámetro descomunal si no se atajan a tiempo y hasta cabe la posibilidad de que estén en un nido en tierra o en zarzas que, al ser removidas por algún motivo, provoquen el ataque por sorpresa de la persona que haya provocado su intranquilidad.
Mucho ojo pues a las velutinas con las que, lamentablemente, desde que llegaron a esta tierra en algún barco procedentes de cualquier país asiático, no nos queda otra que convivir.
El Ateneo Santa Cecilia mantiene sus actividades en los talleres de Guitarra y Pintura para adultos y niños con horarios distintos y cumpliendo todas las medidas de seguiridd e higiene que impone la pandemia para evitar problemas de salud. Los grupos no podrán ser de más de cinco alumnos y los horario del grupo infantil serán los lunes, martes o jueves de cinco a seis y media de la tarde en lo que a Pintura se refiere, en tanto que el taller de guitarra funciona los sábados de 11 a 12 por las mañanas.
En el caso de los adultos que quieran participar en las clases de pintura, tendrán el horario de siete a nueve por as tardes de los lunes, martes o jueves. La guitara para los mayores es de 12 a 13 horas los sábado.
Inscripciones
Las inscripciones para participar en estas actividades podrán realizarse en el propio local del Ateneo los viernes de 18 a 21 horas o los sábados de 11 a 13 Quien lo prefiera puede hacerlo telemáticamente en ateneo@hotmail.com o en el teléfono 986.880.283
Si ayer reproducíamos la nota de agradecimiento de una asociación vecinal de Ardán a ENCE por su importante colaboración con la financiación de las distintas y numerosas actividades que llevan a cabo durante el año, hoy es otro grupo de la parroquia, el de los componentes de la Comunidad de Montes que también quieren hacer presente su reconocimiento a la pastera y a su Plan de ayuda que les ha permitido una importante mejora en el cierre perimetral de seguiridad del campo situado frente a la Casa de Cultura. Carlos Pastoriza, presidente del colectivo, asegura que sin la ayuda de ENCE no se hubiera podido hacer la obra, a pesar de que no se completó en su totalidad, pero cuenta con que en próximas colaboraciones se podrá cerrar completamente la propiedad comunal contando igualmente con la ayuda municipal igualmente importante.
Mariscada para andar por casa
El puesto de Begoña
Desde París a Tokio, Ámsterdam, Sidney o Sao Paulo… menos Londres, que estaba cerrado, lo primero que hago cuando llego a una ciudad es visitar su mercado. Igual que los zapatos definen al hombre y a la mujer, un mercado define a su pueblo y su poder adquisitivo. Aconsejo que probéis a intentar correlacionar los puestos del mercado de otros lugares que conozcáis con Marín y a ver a qué conclusiones llegáis.
Hoy, me acerco hasta el puesto de Begoña, en el mercado de abastos de Marín, donde el pescado es bueno, rico y caro, en su justo precio. No es de extrañar que, gente de Pontevedra, tenga por costumbre desplazarse hasta el mercado de Marín por la magnífica relación calidad-precio.
Después de una mañana tan bonita como la de este sábado pasado, compré un kilo de cigalas algo más grandes que la minifalda, tipo boda, a 25 euros. Las cocí con agua al punto de mar y las perfumé con laurel. Uno dos minutos a partir de que echa a hervir el agua, abriendo una para verificar el punto correcto.
Compré, también, 1 kilo de mejillones de la Ría de Aldán, (a dos euros) que Begoña me aseguró que estaban llenos. Porque, ya se sabe, que el mejillón es como el melón, hasta que no lo abres, no sabes cómo va a salir. Los abrí en un buen fondo de aceite de oliva virgen extra (AOVE) “Aires de Jaén”, tres dientes de ajo y media cucharada de harina. Lo removí todo y añadí los mejillones y buen chorro de vino blanco. Lo tapé y, en el tiempo que tarda en abrirse, se ligó la salsa.
Para rematar esta mariscada para andar por casa, compré 1 kilo de berberechos XXL, a 14 euros, y los abrí, simplemente, al vapor.
Cuando hablamos de minimalismo, esta mariscada de Begoña es todo un triunfo entre los cuatro que estábamos en la mesa.
Ellas disfrutaron, y él… también. Chupando las cigalas y los mejillones y mojando pan, pan, en esa salsa de los mejillones fritos.
Dificultad de esta receta: simple como el mecanismo de un peine.
El precio, os dejo a vosotros que dividáis entre los cuatro comensales.
Y, tiempo de elaboración, más rápido que un beso robado.
Lo mejor que tiene Begoña es que, avisándola con tiempo, te consigue cualquier capricho para tu cocina.
Pertenece a la Defensa y al Ministerio de Pesca.
Es un barco blanco, muy grande, atracado en el muelle militar donde lo hace el “De Elcano” cada mes de julio, cuando viene con los alumnos de crucero de estudios. Ayer nos llamaron, casi asegurándonos que se trata de un barco hospital para atender al personal afectado por el Covid-19, y se nos pusieron los pelos de punta.
Tratamos de buscar alguna información; no es fácil un sábado por razones obvias pero al fin dimos con alguien lo suficientemente autorizado como para aclarar la cuestión.
Intermares, un buque “escuela”
Pues se trata del “Intermares”, un buque de cooperación pesquera perteneciente a la Armada Española, es decir, del Ministerio de Defensa, conjuntamente con el Gobierno de España mediante el Ministerio de Pesca. Es un nuevo buque de la Armada, “Buque Escuela de Cooperación Pesquera (BECP) "Intermares" A-41”, que fue construido para el Ministerio de Agricultura, Pesca y Alimentación (MAPA) en el año 2009.
Es un buque que, por acuerdo entre ambos ministerios, se cede la cotitularidad del barco a la Armada, lo que permitió su inscripción en la Lista Oficial de Buques de la Armada. En el acuerdo interministerial se recogen las condiciones de la cesión del barco y tiene por objeto proporcionar el marco de referencia para la utilización conjunta, sobre la base de un modelo de explotación mixta de uso y gastos compartidos.
Misiones del Intermares
Las nuevas misiones del barco son en beneficio de la Armada, que lo utiliza como un nuevo buque escuela. Además, realiza las misiones que motivaron su construcción hace casi 10 años, operaciones relacionadas con la actividad extractiva y de transformación, mediante el desarrollo de campañas de aprendizaje teórico y de entrenamiento práctico en países de Iberoamérica y África.
La misma fuente que nos informa asegura que “La Armada, colabora de esta manera, con los intereses marítimos nacionales cuando el buque desarrolle las misiones de Cooperación Pesquera”.
Alarmismo barato
Ni hospital a flote, ni Covid-19 ni gaitas. Hay que informarse en condiciones y procurar no alarmar a la gente en un momento pandémico que nos tiene acogotados y cualquier alarma nos afecta a la moral cuando parece que empezamos a abandonar la cresta de la tercera ola.
Agradezco, desde Carriola de Marín la información a quien nos ha aclarado la realidad del “Intermares”
Próximamente serán publicadas as bases dos concursos infantil e adultos
Este ano haberá convocatoria do “Premio Concello de Marín de Narración Curta” co gallo do Día das Letras Galegas, tal como informou a concelleira de cultura Beatriz Rodríguez nun comunicado no que anuncia unha próxima publicación das bases do concurso pero adianta xa que se vai convocar próximamente para que os potenciais escritores teñan tempo dabondo para preparar as súas obras. Será a XVI edición deste certame que se alterna co de poesía co mesmo nome e que fora instaurado hai máis de trinta anos da man do entonces concelleiro Julio Bértolo Ballesteros (q.e.d.).
Beatriz Rodríguez indica que, ainda que non hai unha data para a convocatoria, sí se establece xa que o día 20 de abril terán que estar entregados todos os orixinais das obras, tanto no que se refire a o concurso de carácter escolar, como o de escritores adultos e que, mentras no primerio caso os premios consistirán en lotes de material escolar e unha placa conmemorativa, no caso dos adultos haberá un único premio dotado con mil euros.
Escolares e categorías
Beatriz Rodríguez especifica que “No caso da modalidade de escolares, poderán participar rapaces e rapazas dos centros de ensino do municipio de Marín que cursen Educación Primaria e 1º e 2º da ESO. Os traballos que presenten terán que ser inéditos, de temática libre e realizados en lingua galega, cunha extensión máxima de tres páxinas de tamaño DIN A4, escritos por unha soa cara.
A participación dividirase en catro categorías:
Tres obras por categoría e centro
O xurado, que estará composto polos bibliotecarios do Morrazo xunto coa escritora Fátima Álvarez González, verá facilitado o seu traballo xa que, cada centro educativo poderá presentar, como máximo, tres obras por categoría. Deberá aparecer en cada un o título e a categoría que levarán, sen o nome do autor/a. A dirección de cada centro subirá todos os traballos que opten ao premio á páxina web do Concello, a través dun formulario que se habilitará e que permitirá facer constar os datos do alumnado e un adxunto de documentación, deste xeito, o Concello poderá coñecer a autoría dos traballos pero o xurado recibirá únicamente o manuscrito sen autoría.
Modalidade de adultos
No caso dos adultos, tamén será preciso que os textos sexan orixinais, inéditos e en lingua galega. A extensión estará limitada a entre cinco e dez páxinas, tamaño DIN A4, mecanografas a dobre espazo por unha soa cara. O tipo de letra a utilizar será a "Roman" ou "Times New Roman", a 12 puntos de tamaño.
A temática será libre e cada participante terá que subir o seu traballo á páxina web do Concello, onde tamén se habilitará un formulario (diferente ao dos escolares), no que se farán constar os datos persoais, que lle servirán ao Concello para asociar os manuscritos ao seu autor, pero o xurado só recibirá o orixinal sen identificación do autor.
O xurado será o mesmo que o da modalidade escolar e haberá un único premio de 1.000 euros.
“Deberíase aproveitar a obra do colector para adquirir terreos nas márxenes”
PSOE de Marín estima que, aproveitando as próximas obras de levantamento do colector que discurre polo centro do cauce do río Lameira, debríase dar continuidade ao paseo fluvial que nestes momentos chega ata o Sequelo e poderíase levar alomenos ata Coirados e, no outro sentido, dende o Centro de Saúde ata a Ponte Zapal para o que habería que aproveitar tamén a expropiación de terreos que procurase estas evidente mellora.
Manuel Pazos, voceiro do grupo municipal socialista informa que “No pasado pleno municipal aprobouse por unanimidade o convenio entre o Concello de Marín e Augas de Galicia que permitirá retirar o colector xeral que transcurre polo leito do río Lameira. Esta obra servirá para mellorar a calidade do río e reducir a entrada de auga no colector que despois vai ata a depuradora de Praceres e para executala vaise realizar un proceso de expropiación forzosa dos terreos necesarios onde se ubicará o novo colector, un proceso administrativo e técnico laborioso e complexo que permitirá ao Concello de Marín facerse coa propiedade de ditos terreos”.
Pouco máis dun quilómetro
Os socialistas propuxeron tamén ir un paso máis alá e aproveitar esa expropiación forzosa que se vai a realizar para adquirir tamén os terreos necesarios que posibiliten posteriormente ampliar o paseo fluvial en 800 metros dende O Sequelo ata Coirados, e tamén outros 270 metros dende o centro de saúde ata Ponte Zapal. “Trátase dunha oportunidade - manifesta Pazos - que non podemos deixar pasar e que servirá para triplicar a lonxitude do paseo polo Lameira dos 600 metros actuais ata preto de 1,7 kilómetros, e permitir un maior conexión do paseo co caso urbano e un maior disfrute do mesmo por parte dos veciños de Marín”.
Regularización ou eliminación
Por outra banda apuntan tamén a necesidade de que “durante ese proceso se inicien os trámites urbanísticos para a regularización e eliminación das posibles construccións ilegais efectuadas ata a mesma beira do río e que tanto degradan o entorno fluvial.
Só o PSOE se abstuvo na votación.
No Pleno do pasado xoves tratouse unha moción presentada polo BNG solicitando a adhesión do Concello de Marín ao proxecto que Augas de Galicia está preparando para apoiar os sistemas de autoxestión de auga na Galiza. Esta proposta saiu aprobada na sesión plenaria ao contar cos votos favorábeis do BNG e do PP e a abstención do PSOE.
Según explica Lucía Santos, representante do partido nacionalista no concello, “Este plan, que depende da Consellaría de Infraestruturas e Mobilidade, pretende apoiar e reforzar as traídas veciñais ou comunitarias e pozos privados co obxectivo de garantir o subministro de auga a todos os núcleos rurais aos que economicamente resulta custoso facer chegar o servizo municipal de augas".
Moitos pozos no rural marinense
Lucía Santos, lembrou que “en varias parroquias de Marín, concretamente en Ardán, Santomé e San Xulián, existen núcleos de poboación que levan anos soportando unha situación realmente grave, como é a falta de auga nas súas vivendas. Estes núcleos non dispoñen de servizo de abastecemento de auga municipal, polo que se sirven de pozos artesáns e pequenas traídas veciñais para dispoñer de servizo de auga e tendo que sufrir escasez en épocas de sequía. E cando as traídas veciñais precisan de melloras ou arranxos, é a veciñanza quen ten que asumir os gastos, o que pode supoñer un custe importante para os propietarios”.
Minas desaproveitadas en estado de abandono
A edil nacionalista considera tamén que “resulta chamativo que nestas parroquias teñan problemas de falta de auga cando contan con abundantes minas de agua nos seus montes. Precisamente, no monte Gagán, en Santomé, hai importantes minas de auga pertencentes á ENM para o abastecemento das súas instalacións. Na actualidade, algunhas destas minas atópanse en estado de abandono e a ENM tira centos de litros de auga potábel ao mar porque non consume tal cantidade, auga que podería ser utilizada para dotar de servizo á veciñanza de Santomé”.
Positiva experiencia
Finalmente, Lucía Santos lembra que “este proxecto-piloto xa foi levado a cabo nos concellos de Tomiño e Abegondo, con excelente resultado e Augas de Galicia pretende executar o novo proxecto en seis concellos. De ser o Concello de Marín un dos escollidos implicaría un importante beneficio para Marín, particularmente para o rural.
Por José Ruiz Guirado (desde el Escorial)
RECIÉN acabados los “sui géneris” carnavales marinenses, debido al COVID 19 que está causando estragos en toda la península; hemos traído a colación esta “Charanga”, aparecida en Marín, allá por el año de 1963. Quizá, sería el deseo, de que sus letras críticas, humorísticas, mordaces y subidas de tono; nos hagan llevar cuanto nos está cayendo encima. Sin olvidarnos de su carácter jocoso y de sus actuaciones en actos y fechas concretas, como es el caso de los carnavales.
SU PRESENCIA EN LOS CARNAVALES MARINENSES
EXCEPTUANDO durante cuatro años, ya en la década de los años setenta, no han faltado a su cita puntual en los Carnavales Marinenses. Su excusa, viene a ser, a la vez, una chuscada (una xira polo extranxiero), al igual que sus actuaciones.
ALLÁ por los años sesenta, acudía a la Villa un paragüero, al que se le conocía por Sr. Benito. Aquel personaje, cumpliendo con las funciones propias de su oficio; reparaba paraguas, ollas, tarteras y otros “telderestes” ( construcción máis ou menos improvisada que se usa como tenda ambulante). Montaba su telderete en un bar de la localidad. Y cobraba su trabajo en especies: aguardiente, vino, etc. Durante su trabajo, se acompañaba cantando esta canción de tono jocoso, alegre y atrevida:
A muller do Xarangallo Mandallo
Chúpale o pángallo, ten una porra
que lle fixo o Xarangallo Magallo,
chupalle o pángallo para que se corra.
De la letra de esta canción se tomaría el nombre de la Charanga. Sus primeras salidas se harían en los partidos de fútbol en San Pedro, jugando con un balón de Rugbi. En el año de 1967, con ocasión de la Romería Vikinga en Catoira, serían arrestados por la Guardia Civil, por cantar las letras en gallego. En las propias calles de Marín, saldrían con un piano, arrastrado por Juan, apodado El Enano. Aquellas serían las primeras aportaciones para la anécdota; a las que se unirían las carreras en vehículo estrafalarios. Le seguirían los estrambóticos instrumentos musicales, con los que se acompañarían en sus canciones. De esta guisa tan extraordinaria se escribirían una de las crónicas más cómicas estridentes, discordantes y de un buen humor critico de Marín.
MIEMBROS FUNDADORES DE XARANGALLO-MANGALLO
Cándido Pazos Nogueira. “O Abuelo”. Carlos Romero Outeiral. “Carlos”. Juan Maneiro Lubián. “Juanito”. Manuel Ródríguez Pastoriza. “Norteiro”.Antonio Fernández Rosales. “Quincallo”. Rafael Basilio Colorado. “Basi”. Daniel Castro Area.”Dani”. Laureano Seoaga Rosales. “La”. José Collazo. “Montuno. Luis Amoedo Freire.
DE EPOCAS ANTERIORES. Antonio Estévez Perira. Fernando Rodríguez González. Emilio Sánchez. “Romanito. José Álvarez Nieves. “Pepito”. Celestino Iglesias Alvariño. “Tino”.
DE LOS miembros actuales, prefiero ser prudente, porque han pasado largos años. Y estoy seguro de que se conocerán sobradamente.
Cris Barreiro y Mara Fariña, con la complicidad y ayuda de la concejala Itziar Álvarez no se han resignado a no poder mostrar la belleza de la camelia en este tiempo de primavera, como ocurrió en años anteriores con las exposiciones en el Museo Torres y, tras adornar con estas flores el monumento a Rosalía hace un par de días, han decidido ofrecer en la escalinata del Palco dela Música un verdadero cuadro de belleza floral que muchas personas animadas a callejear esta jornada por las nuevas normas que suavizan el pseudoconfinamiento, admiraron en nuestros jardines. Pues se merecen la enhorabuena de todos.
Aprobada a moción do grupo socialista
Desde o grupo municipal socialista emiten unha nota de prensa relativa á aprobación no Pleno da súa proposta de revisión do paseo que arranca en Marín na Praza de España e chega a Placeres xustamente donde se produce un problema de seguridade manifesto.
No pleno desta semana o Partido Socialista de Marín presentaba unha moción na que que se solicitaba que a Alcaldesa María Ramallo, como parte integrante do Consello de Administración da Autoridade Portuaria de Marín e Ría de Pontevedra, a que traslade o interese da corporación marinense en acadar a continuidade e a mellora peonil no paseo marítimo que une Estribela e O Cabo en Praceres.
Así mismo se acordou instar á Autoridade Portuaria á elaboración dun proxecto que estudie e valore esta posibilidade, xunto con outras que tecnicamente puidesen resultar posibles, en especial no que se refire á seguridade ao atravesar a entrada ao Porto e ao estaleiro de Praceres.
Estos puntos foron votados favorablemente polo partido socialista e coas abstencións do Partido Popular e o BNG que reclamaban que fose o Ministerio de Fomento que realizase dito estudo. Dende o PSOE argumentouse que non rexeitan que teña que ser ese ministerio quen finalmente teña que desenvolver parte da obra proxectada, pero que neste momento o que urxe é estudar as distintas alternativas e trazados posibles. E quén mellor que a Autoridade Portuaria, que foi quen realizou o peche no ano 2003 que bloqueou o paseo marítimo, quen o estude.
Para o socialistas o realmente importante é estudar agora mesmo as alternativas existentes, que pensamos deben ser asumidas pola Autoridade Portuaria por canto posiblemente transcurran íntegramente polos seus terreos. Se finalmente a alternativa escollida implicase ao Ministerio de Fomento, non teremos ningún problema en que así sexa e eles tamén deberán involucrarse na procura da solución definitiva.
Revisar la vieja caja de lata del Cola Cao donde hemos ido metiendo fotos antiguas es siempre apasionante por muchas veces que abras la tapa de la misma. Y de vez en cuando te paras a ver este tipo de imágenes que te devuelven, no sin esfuerzo, a los años de la infancia, aunque hayan pasado, como es el caso, más de sesenta y cinco. Caras reconocibles y otras que son muy difíciles de asociar a un nombre pero permanecen en el recuerdo. Amigos y compañeros de la infancia, algunos de los cuales han desaparecido ya de este mundo y otros, la mayoría, que se cruzan con uno en la calle con frecuencia. Sor Felisa, Sor Elvira, Sor Gertrudis, Sor Caridad (que aún habita en el mismo colegio) y otras hermanas de toca blanca extendida, se unen al recuerdo de esta entrañable fotografía que hoy ofrece Carriola de Marín para nostalgia de los que aquí figuran.
En cuatro fases se renovarán pavimentos y servicios municipales.
En cuatro fases dada la diferenciación de otras tantas zonas en un lugar tan diferenciado como es de “Pedreiras” por su orografía y extensión , el concello actuará en toda la zona para realizar mejoras sustanciales no sólo en sus pavimentos sino también en los servicios. Con ello, desde el concello se asegura que se quiere mantener la línea de mejorar todo el término municipal para beneficio de los vecinos. “O rural de Marín é un espazo vivo, no que vive unha importante parte da nosa poboación e onde se están a realizar grandes inversións para a mellora dos espazos urbanos.” asegura el gobierno local en un comunicado
Reforma integral
Así se realizará la reforma integral de la zona de Pedreiras y, añade el comunicado: “rehumanizando diversas rúas e renovando todos os servizos nas rúas de Pedreiras de Arriba, Pedreiras de Abaixo, Pedreiras do Medio e Camiños da Fonte de Pedreiras dadas as características do ámbito de actuación, tanto pola súa extensión, de 3.000 metros cadrados de intervención na vía pública, como pola súa ubicación unha orografía singular, o proxecto global dividirase en catro fases,cunha inversión toral de 842.961 euros repartidos do seguinte xeito:
Para la realización de este proyecto se está iniciando la tramitación correspondiente a la primera fase y el resultado será la sustitución de todo el pavimento y la renovación total de los servicios de las calles.
Abrimos hoy en la sección profesional de la Carriola de Marín una nueva ventana de información por parte de una gran profesional del mundo de la Educación Física. Colegiada en el CCAFYD, entrenadora personal, Readaptadora con certificación Mapping Training Sustem: Neurociancia y Biomecánica aplicada a la readaptación Deportiva con certificación PMA Certifieed Pilates Teacher. Se trata de Raquel Carragal da Costa, gerente de Aläia, centro ubicado en la calle Ezequiel Massoni, que a partir de hoy nos ofrecerá sus conocimientos con el ánimo de ayudar a los seguidores de Carriola a conseguir la información precisa para gozar de mejor salud. Bienvenida a Carriola, Raquel
A través de este artículo pretendo explicar, de manera muy sencilla, la fascitis plantar. Estoy segura que muchos de nuestros lectores alguna vez, a lo largo de su vida, sufrieron dolores en sus pies, y más concretamente, en su planta del pie. Esa molestia, a veces, dura unos días, pero en otras muchas se convierte en un dolor muy molesto y en ocasiones, incapacitante.
El uso de calzado no conveniente, el sobrepeso, el uso continuado del tacón, una mala pisada… provoca que la musculatura del pie se debilite, por lo que el arco del pie se ve afectado. La importancia de un buen arco en el pie es vital ya que este va a absorber las fuerzas de impacto que se producen al caminar contra el suelo. Todas las estructuras que forman el complejo del pie y tobillo, están milimétricamente colocadas para que funcione a la perfección. Y lo decía Leonardo Da Vinci “El pie es una pieza maestra de ingeniería y una obra de arte”.
El pie está formado por 28 huesos, 55 articulaciones, 49 inserciones musculares e infinidad de terminaciones nerviosas. Su función primaria, teniendo en cuenta el conjunto del pie-tobillo, es amortiguar el peso del cuerpo y propulsarlo durante la marcha o carrera, es decir, el pie debe tener la flexibilidad y rigidez suficiente para permitirnos caminar, adaptarnos al medio, correr, saltar… Si nos fijamos en su representación en la corteza motora del cerebro es ligeramente más pequeña que las manos. El Homúnculo motor (simplemente es una representación de las diferentes partes de nuestro cuerpo en nuestro cerebro) nos muestra como hay rasgos más acentuados que otros, lo que nos indica que están más representados y tienen más importancia motriz unos que otros.
Debido a que los pies soportan todo el peso del cuerpo y que absorben continuamente impactos debemos darle importancia, puesto que son nuestro apoyo, nuestros cimientos, y cualquier tipo de anomalía que pueda afectar a sus huesos, articulaciones, tendones… genera un cambio y compensación a nivel estructural que puede verse reflejada en la rodilla, cadera, columna….
La fascia plantar del pie aporta un sostén del arco longitudinal medial. Es un tejido grueso y fibroso que discurre a lo largo del arco plantar. Es decir, es un tejido que conecta el calcáneo con los dedos, creando el arco del pie, cuya función es tensar la base del pie manteniendo la curvatura plantar y amortiguar el impacto que se produce en cualquier tipo de desplazamiento sobre la planta del pie. El dolor se inicia después de un período de descanso, por ejemplo, al levantarse por la mañana, disminuye con el movimiento y vuelve a aparecer cuando aumentamos la actividad. Duele justo por delante del talón o a lo largo del arco plantar. Con el paso del tiempo puede llegar a formarse una osificación en la inserción de la aponeurosis plantar en la base del calcáneo, apareciendo el doloroso “espolón calcáneo”.
De manera general, una vez controlado el proceso de dolor e inflamación después de las indicaciones de su médico, podemos empezar a trabajar desde el movimiento. Es muy importante trabajar el estiramiento de la unidad tríceps sural-Aquiles- Fascia plantar que nos facilite una flexibilización de la zona. También otra posibilidad de trabajo para abordar esta patología es a través del trabajo de presión sobre la planta del pie jugando con diferentes intensidades. Para aumentar el rango de movilidad del tobillo, importante respetar su ROM para no producir dolor y generar mejoras en su tejido, introduciremos ejercicios con flexión dorsal, con diferentes amplitudes.
Recuerden que en todos los ejercicios que realices es muy importante mantener un buen alineamiento, que comienza en los pies. Seamos precisos en nuestros movimientos para que los resultados sean óptimos
El gobierno local trabaja con el sector para aliviar la situación en lo posible
Las nuevas normas en la supuesta desescalada de contagios del Covid-19, están ya en marcha en nuestro ayuntamiento y, entre ellas, la reapertura de la hostelería, claramente insuficiente para los hosteleros ya que sólo pueden servir en la mitad de sus terrazas aunque muchos de ellos consideran que es mejor que el cierre absoluto y tienen la esperanza de que pronto se revierta la situación para mejor. Ello ha llevado a la alcaldesa María Ramallo junto con Marián Sanmartín, concejala del área y con presencia de miembros de la Policía Local, a trabajar sobre el “Plan Hostalaría Segura”, anunciado por la Xunta de Galicia y que ya se encuentra en vigor tras ser publicado en el DOG del pasado jueves. Marín se encuentra en el nivel 2 de los establecidos en dicha orden y el plan precisa de una vigilancia para que sea tan efectivo como se desea.
Control riguroso
Desde el Concello la alcaldesa asegura: “Levarase a cabo ese control rigoroso e estrito que recolle a normativa para o seu cumprimento, porque estamos nun momento no que nos xogamos moito e no que temos que incidir nesta desescalada que ten que ser moi controlada”, a la vez que recuerda con nitidez que solo se pueden poner el 50% de las mesas en las terrazas cumpliendo en todo momento con la distancia mínima y que sólo estén ocupadas por u máximo de cuatro personas.
Situación compleja y responsabilidad
María Ramallo visitó en este último día de entrega de las pruebas de saliva en las carpas de la Plaza de España donde se realiza el cribado masivo de casi 14.000 marinenses y, en el transcurso de su visita, aseguró que “Marín aínda está nunha situación complexa, coa cuarta incidencia acumulada máis alta da área, polo que pregamos responsabilidade, especialmente de cara a este primeiro fin de semana de levantamento parcial das restricións”.
Plan de ayudas al sector
En lo referente a la situación económica en la que se encuentra el sector como consecuencia de los obligados cierres de negocios, Ramallo Vázquez adelanta que “Marín sumarase ao Plan de Axudas impulsado pola Xunta de Galicia, que aplicará a súa segunda fase. Na primeira, este plan xa repartiu e ingresou 253.650 euros en 150 solicitudes da nosa vila”, informó a alcaldesa que siguió, “Lamentamos que, de todos os xeitos, sigamos sen ter unha coordinación de todas as administracións e apoiamos que “as liñas de axuda que vaian xurdindo de diversas fontes públicas se coordinen porque gañaríamos en efectividade e rapidez na entrega, que é o que precisan agora máis ca nunca os hostaleiros e comerciantes”.
Reunión con el sector
Precisamente para tratar de coordinar la relación de la administración municipal y el sector de hostelería tratando de conseguir la mayor colaboración posible, la alcaldesa y otros miembros de su gobierno con implicación en es problema, mantendrán una reunión el próximo martes con la directiva de Hoempo, la asociación de hosteleros que engloba a los de Pontevedra, Marín y Poio
Medidas xa aplicadas: ampliación de terrazas a exención de taxas
Finalmente Ramallo recordó algunas de las medidas tomadas ya por el ayuntamiento al respecto del problema. “Algunhas das medidas que xa se foron aplicando durante o pasado ano - aseguró - permiten que parte do traballo que se ten que facer agora sexa máis sinxelo. Desde a volta do confinamento, xunto cos técnicos municipais, establecéronse ampliacións do espazo dalgunhas terrazas cumprindo coas medidas sanitarias para diversificar o número de mesas e permitir que os locais que non tiñan terraza ou tiñan moi poucas mesas puideran facer fronte a esta situación. En total, pasouse de 250 a 456 mesas autorizadas, que están debidamente identificadas cuns adhesivos que se lles facilitaron o ano pasado durante o verán e que levan impreso un QR, que redirixe á plataforma Marín en Rede, onde os locais poden subir a súa carta”.
Así a todo, el gobierno local advierte que la colocación de las mesas autorizadas a cada local “terán que cumprir estritamente o distanciamento de 1,5 metros entre as mesas. De non ser así, as inspeccións da Policía Local aplicarán a normativa vixente”.
Cabe recordar, finalmente, que este esfuerzo de ampliaciónm se suma a la medida de aplicar una exección de toda la tasa de terrazas durante los años 20 y 21.
Aprovechando que hoy hablamos en Carriola de Marín de Tambo vamos a poner una galería de fotos de una visita que en el año 2008 hicieron los alumnos del tercer ciclo de Primaria a la isla donde, además de conocerla por dentro con sus sorprendente realidad, hicieron una plantación de árboles bajo la dirección del técnico de la Escuela Naval, Santiago Medina que, tras explicar cómo se hace, supervisó la colocación adecuada de un árbol por alumno/a, árboles que hoy serán ya adultos si es que fueron arriba. El viaje fue en un remolcador de AmareMarín cedido por el colaborador espíritu de su propietario Antonio Alonso Cabaleiro. Una jornada inolvidable para estos chico/as que hoy rondarán los 24 años de edad.
Superó una grave situación de Covid en la UCI
El de este día será el cumpleaños más feliz de su vida. Se llama Francisco Gil y todos le conocemos muy bien porque se trata de una gran persona y a gala tiene de ser uno de los gaiteiros más completos de Galicia, incansable investigador y luchador por mantener lo más tradicional de nuestro folclore musical. Y digo “cumpleaños más feliz” porque hace unos meses nos tuvo en vilo porque el Covid le dio (nos dio) el susto de la vida. Pero con un deportista nato como él, andarín por cuanta ruta hay a mayor dificultad y belleza, y sobre todo, buen amigo de todos, ahí le tenemos ya, superando lo peor del contagio y soplando por el puntero de la gaita de Marañón, instrumento que tiene más de cien años, y dispuesto ya a retomar la normalidad de su vida. Amodiño, Gil, y felicidades otra vez.
En la línea de salida, más de 40 barcos para disputar el circuito por etapas más esperado de la temporada de regatas de invierno.
Informa “Desmarque”
Todo a punto para inaugurar, por séptimo año consecutivo, la Regata Interclubes Ría de Pontevedra. Después de aplazarse las dos primeras etapas por la pandemia del Covid-19 –programadas inicialmente para el 30 de enero y el 20 de febrero- el Comité Organizador del evento ha reubicado las fechas en el calendario de regatas y será este sábado, día 27, cuando se inaugure el que ya es uno de los circuitos de crucero más importantes de la temporada de regatas de invierno.
El Club Náutico de Portonovo, anfitrión de la regata en esta séptima edición, será el encargado de poner en marcha una primera etapa para la que ya se han inscrito más de 40 barcos, y que será también puntuable para el Trofeo Concello de Sanxenxo y Nauta Sanxenxo. El recorrido, que comenzará frente a las instalaciones del club con la salida programada para las 14:30 horas, dependerá de las condiciones meteorológicas y es que a día de hoy los partes auguran una jornada de vientos suaves.
Entre los inscritos no faltarán gran parte de los ganadores de la pasada edición como el Fuerza 4 de Carlos García (RCM Aguete) en Clase 1 Froiz; el Aguieira de Celestino Campelo (RCM Aguete) en Clase 3 North Sails; el Travesío (RCN Sanxenxo) en Clase 4 Murimar Seguros, o el Abal Abogados/Fanautic de Mariano Dios (Ro Yachts Club), último ganador en Clase A Dos Opticalia Campelo y que este año participará dentro de la Clase 2 Abanca.
En Clase Efectos Navales Jesús Betanzos para Clásicos y Veteranos, destaca la presencia del Cassandra de Javier Pazó y el Peregrina – Cobre San Rafael de Carlos Núñez, ambos del CN Portonovo y defensores de la segunda y tercera posición de la general respectivamente obtenida en la pasada edición.
Seis etapas pendientes
La cita del sábado será, por tanto, el comienzo de uno de los circuitos más esperados del año en el que la flota peleará por la victoria a lo largo de los seis encuentros que se disputarán entre los meses de febrero y abril. Combarro, Aguete, Portonovo, Beluso, Sanxenxo y Marín repiten como las seis sedes de la ría de Pontevedra que acogerán la prestigiosa cita gallega.
Visualización virtual y organización del evento
Al igual que en las anteriores ediciones, la regata podrá seguirse en directo y de manera virtual a través de la aplicación eStela o en el enlace facilitado en la página web de Desmarque.
La 7ª Regata Interclubes de la Ría de Pontevedra está organizada por la Comisión Naval de Regatas, el Club Náutico de Portonovo, el Real Club de Mar de Aguete, el Real Club Náutico de Sanxenxo, el Club Náutico Beluso y el Ro Yacht Club de Combarro, contando con la organización técnica de Desmarque y la colaboración de los concellos de Sanxenxo, Marín y Poio junto con Nauta Sanxenxo, Murimar Seguros, Abanca, North Sails, Froiz, Opticalia Campelo, Servinauta, Efectos Navales Jesús Betanzos y Landín Informática.
PROGRAMA DE REGATAS
- Sábado, 27 de febrero – 1ª PRUEBA (C.N. PORTONOVO)
- Sábado, 06 de marzo – 2ª PRUEBA (C.N. BELUSO)
- Sábado, 13 de marzo – 3ª PRUEBA (R.C.N. de SANXENXO)
- Sábado, 27 de marzo – 4ª PRUEBA (C.N. BELUSO)
- Sábado, 3 de abril – 5ª PRUEBA (RO YACHTS CLUB COMBARRO)
- Sábado, 10 de abril – 6ª PRUEBA (C.N.R. de la ENM)
VENCEDORES DE LA ÚLTIMA EDICIÓN
Clase Froiz (ORC Grupo 1)
1º) Fuerza 4 (Sun Fast 37 – Carlos García – RCM Aguete)
ABANCA (ORC Grupo 2)
1º) Balea Dous (Sun Fast 32i – Luis Pérez – RCN Rodeira Cangas)
Clase North Sails (ORC Grupo 3 Open)
1º) Aguieira (Sun Odyssey 40 – Celestino Campelo – RCM Aguete)
Clase Murimar Seguros (ORC Grupo 4)
1º) Travesío La Riviere conservas (Yatlant 24 – Pablo de la Riva – CN Vilagarcía)
Clase Opticalia Campelo (Orc Solitarios-A Dos)
1º) Aeris (First Class 8 – Mariano Dios – RO Yachts Club)
Clase Efectos Navales Jesús Betanzos (Clásicos y Veteranos)
1º) Miña Miniña (Tayana 37 – Fabián Garrido – Agabace)
Trofeo de clubes
1º) Real Club de Mar de Aguete, 25 puntos
2º) RoYatchs Club, 25 puntos
3º) Club Náutico Portonovo, 30 puntos
O Concello de Marín, mediante unha nota de prensa informa das condicións que deben cumplir os afectados pola pandemia de sectores como a hostalaría. Segundo maifesta o contido da devandita nota, tras recoñecer os efectos negativos que supuxo e supón a prolongada pandemia, “O Concello de Marín anunciou xa en pleno confinamento e, sucesivamente, a medida que se ían anunciando peches de actividade, que os establecementos de restauración que se viran afectados poderían adherirse á exención do canon da auga e do coeficiente de vertedura.
Precísase facer unha solicitude
Indican tamén desde o concello que “De cara a poder adherirse a esta exención, de novo reactivada desde o último peche, será preciso realizar unha solicitude por parte dos establecementos afectados que formen parte destes epígrafes:
Quen pode solicitar a exención?
A medida económica está dirixida a aqueles establecementos que, dentro deses epígrafes, viran reducida significativamente a súa actividade no período que comprende dende o 5 de novembro ata que dure a declaración de situación de emerxencia sanitaria de interese galego, efectuada polo Acordo do Consello da Xunta do 13 de marzo de 2020. Enténdese que neste período os consumos realizados deben ser iguais ou inferiores ao 25% do consumo realizado no período de facturación anterior ao 5 de novembro de 2020. Este requisito poderá ser comprobado polo Concello de Marín e por Augas de Galicia.
No caso dos negocios que teñan contador de auga, será suficiente con cubrir o modelo AU231C que se atopa na sede electrónica da Xunta de Galicia. Pero se o negocio non ten contador, ademais da solicitude, terá que cubrir unha declaración responsable da diminución da actividade que vén anexa á solicitude, un trámite que terán que realizar cada trimestre.
O modelo que é preciso cubrir é o AU231C de exención no canon da auga e coeficiente de vertedura, dispoñible na sede electrónica da Xunta de Galicia (https://sede.xunta.gal).Este documento pode presentarse pola sede electrónica autonómica ou pola do Concello de Marín.